Μια λεπτομέρεια

Πλησιάζει η Μεγαλοβδομαδα. Μπορεί σε κάποιους να ακουστεί ως υπερβολή, αλλά νομίζω ότι μέσω και των αισθήσεων δημιουργείται ή καλύτερα χτίζεται ένα ήθος, μια νοοτροπία ή αν θέλετε και μια στάση ζωής.

Στην λειτουργική ζωή της εκκλησίας παρατηρούμε τελευταία ότι έγινε της μόδας η ξύλινη, ανάγλυφη απεικόνιση του Νυμφίου που παραπέμπει σε άγαλμα. Και γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία δέχεται τις εικόνες και απορρίπτει τα αγάλματα. Ο λόγος δεν εδράζεται σε σχολαστικές αναλύσεις. Πολύ απλά το άγαλμα παραπέμπει σε ειδωλολατρικό έθος και το έθος δημιουργεί ήθος. Ας σεβαστούμε την πρακτική αιώνων που υιοθέτησε η εκκλησία μας και  η πρακτική αυτή υποδεικνύει αποκλειστικά τη χρήση εικόνων στη λατρευτική ζωή. Εάν θέλουμε να χτίσουμε τις βάσεις για ορθόδοξο εκκλησιαστικό ήθος, πρώτα εμείς πρέπει να σεβόμαστε τις πρακτικές της εκκλησίας. Ας δούμε πόσο λιτά γίνονται οι ακολουθίες της Μ. Εβδομάδας στο Άγιο Όρος και αυτό δεν είναι τυχαίο. Το θέαμα κατ' απομίμηση του Χόλιγουντ δεν βοηθάει στη συγκέντρωση του νου κατά την προσευχή. Αυτό υποδεικνύει η πείρα των Αγίων που διαμόρφωσαν και το λειτουργικό ήθος. 

Στο χώρο της εκκλησίας ουδείς κάνει του κεφαλιού του. Όσα γίνονται μέσα στο χώρο του ναού έχουν έναν πολύ βαθύ λόγο που μπορεί να μην τον καταλαβαίνουμε αλλά σαν ένα μυστικό ρεύμα σμιλευει τα βάθη του είναι.

Παναγιώτης Α Μελικιδης θεολόγος, Αρχάγγελος Ρόδου 

#κειμενα