Ποιο κόμπλεξ;

Έπεσα σε προτεινόμενο βίντεο όπου μια ψυχολόγος έλεγε ότι το να "βγάζει" ένας άνθρωπος ειρωνία και κακία, στην ουσία "καθρεφτίζεται" επάνω σού και η στάση του δηλώνει ότι είναι βαθειά κομπλεξικος.

Ας έρθουμε όμως στην ερμηνεία που δίνει η εμπειρία της Εκκλησίας, όπως εκφράζεται από τους Αγίους και τους Πατέρες.

Η ύπαρξη του κόμπλεξ το οποίο εκφράζεται με ειρωνία και κακία είναι πάθος. Η εμπειρία της εκκλησίας δεν ενοχοποιεί ώστε να καταδείξει κάποιον ως "κομπλεξικο". Κοιτάει το βάθος, τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώνεται. Για να εκδηλώσεις κακία ή ειρωνία πρέπει να υπάρχει ερέθισμα. Κάτι σε κινητοποιησε για να  εκφραστείς κατ' αυτόν τον τρόπο. Έχεις ευθύνες, όμως οι ευθύνες από ένα σημείο και μετά μοιράζονται. Κάποιος ή κάτι σε προκάλεσε. Η μία πλευρά της ευθύνης. Για κάποιους λόγους δεν αντιμετώπισες με νηφαλιότητα, ηρεμία και προσευχή την πρόκληση. Η άλλη πλευρά της ευθύνης. Έτσι η εκκλησία ως πνευματικό νοσοκομείο περνάει στη θεραπεία και δεν "δικάζει" τον άνθρωπο φορτώνοντας του ενοχές και δείχνοντας τον με τον δάχτυλο ως ένα ον κομπλεξικο.

Παναγιώτης Α Μελικιδης θεολόγος, Αρχάγγελος Ρόδου 

#κειμενα