Οι παγίδες

Όταν ο Χριστός θεράπευσε τον εκ γενετής τυφλό, ο πόλος της εξουσίας των Γραμματέων και Φαρισαίων πανικοβλήθηκε. Ο αντίπαλός τους έκανε ένα μεγάλο θαύμα που έπρεπε να θαφτεί κάτω από το χαλί και να ξεχαστεί.

Η πρώτη προσπάθεια αποδόμησης έγινε με την κατηγορία ότι πραγματοποίησε ο Χριστός το θαύμα την μέρα τού Σαββάτου.

 Από εκεί και πέρα προσπάθησαν να βρουν κάποιες "ρωγμές" για να υποβαθμιστεί το θαύμα και να παρουσιαστεί ως κάτι ψεύτικο. Έτσι όχι μόνο καλούν τον πρώην τυφλό σε απολογία, αλλά ρωτάνε και τους γονείς του για την κατάσταση της υγείας του παιδιού τους. Προφανώς επεδίωκαν να εκμαιεύσουν κάτι, όπως: δεν είναι ακριβώς έτσι, δεν ήταν εντελώς τυφλός, μην του δίνετε σημασία, δεν είναι εντελώς καλά στα μυαλά του και τα παρόμοια.

Το σχέδιο αποδόμησης του Χριστού απέτυχε. Οπότε ο θεραπευόμενος τυφλός θα κληθεί για νέες ανακρίσεις. Όμως φαίνεται ότι διακατεχόταν από μία αθωότητα γιατί είπε στους γραμματείς και φαρισαίους: γιατί επιμένετε; Μήπως θέλετε να γίνεται κι εσείς μαθητές του; Και άρχισε να καταρρίπτει το επιχείρημα τους ότι ο Ιησούς ήταν αμαρτωλός!

Τότε αφού είδαν ότι δεν βγαίνει άκρη, ούτε μπορούσαν να υποβαθμίσουν το θαύμα, εκδήλωσαν την οργή τους προς τον τυφλό. Όπως οργίζεται κάποιος που έχει εξουσία και δεν δέχεται αντιρρήσεις. Η απάντησή τους ήταν αλαζονική: εσύ είσαι βουτηγμένος μέσα στην αμαρτία από τα γενοφάσκια σου από πάνω μέχρι κάτω και ήρθες εδώ να μας κάνεις τον δάσκαλο; Και τον πέταξαν έξω....

Πόσες φορές δεν χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους άνθρωποι της εξουσίας.

Πόσες φορές στην προσωπική μας ζωή όταν δεν μας βολεύει η αλήθεια, προσπαθούμε να βρούμε ρωγμές για να την αντιστρέψουμε και αν δεν το καταφέρουμε τότε κολλάμε ετικέτες για να τσαλακώσουμε την προσωπικότητα του άλλου. Ξεχνάμε πολύ εύκολα ότι η αλήθεια όσο πικρή και να είναι, ελευθερώνει, δίνει φτερά και βοηθάει ώστε να τοποθετούμε τον εαυτό μας ισορροπημένα έναντι των πραγμάτων και των καταστάσεων. 

Η αλήθεια ελευθερώνει και για να την δεχτούμε χρειάζεται ταπείνωση με την έννοια της επίγνωσης. Έτσι εξηγείται, όταν λέμε ότι η εκκλησία είναι πνευματικό ιατρείο, αλλά ζώντας μέσα σε αυτήν ούτε χαρά βλέπουμε, ούτε πνευματική πρόοδο. Και αυτό γιατί δεν δεχόμαστε αλήθειες που μπορεί να ειπωθούν από τον αδελφό μας ή ακόμη και από τον πνευματικό μας. Συνήθως τις υποβαθμίζουμε και τις αλλοιώνουνε, για να περισώσουμε την βιτρίνα μας. Μια βιτρίνα κενή χωρίς περιεχόμενο....

Παναγιώτης Μελικιδης θεολόγος, Αρχάγγελος Ρόδου 

#κειμενα

#panos