Η ιστορία διδάσκει όταν γίνεται βίωμα. Όταν αναγνωρίζεις μέσα σου όλα τα ίσια και τα στραβά που υπάρχουν στη φυλή, το έθνος και τη ράτσα σου. Όταν ανακαλύπτεις το υπόβαθρο για τα καλά και για τα άσχημα.
Έχουμε εθιστεί την 25η Μαρτίου να ακούμε και να διαβάζουμε περί αυτοθυσίας και ηρωισμού των Ελλήνων επαναστατών ενάντια στον τουρκικό ζυγό. Νομίζω ότι εμπεδωσαμε αυτό που λέγεται και είναι "ηρωισμός". Δεν θα μάθουμε όμως τίποτε αν δεν μάθουμε και δεν σκεφτούμε πάνω σε όλες τις πτυχές του γεγονότος:
➡️ Εμφύλιοι πόλεμοι
➡️ Επαναστατικά δάνεια
➡️ Ο ρόλος των λεγόμενων "Φιλελλήνων" οι περισσότεροι των οποίων ήταν πράκτορες των μεγάλων δυνάμεων που ήθελαν να φέρουν στα μέτρα τους την εξέγερση των Ελλήνων.
➡️ Οι στιγμές που στους αγωνιστές του 21 βγαίνει το φυσιολογικό ανθρώπινο πάθος. Η επιμονή να περάσει το δικό τους. Μια επιμονή που ουκ ολίγες φορές οδήγησε στο να ψυχρανθουν οι σχέσεις μεταξύ των οπλαρχηγών, στην καλύτερη περίπτωση και στη χειρότερη να σκάβει ο ένας τον λάκκο του άλλου.
Η επανάσταση του 21 είναι ένα θεατρικό σανίδι όπου παρελαύνει ο ηρωισμός, η αυτοθυσία αλλά και οι φιλοδοξίες, οι σκοπιμότητες, οι τρικλοποδιές και τα μικροσυμφεροντα.
Δεν ηθικολογω, δεν δείχνω ποιο είναι το μαύρο και ποιο το άσπρο. Απλώς διαπιστώνω. Έτσι είναι οι άνθρωποι, έτσι είναι ο κόσμος και πρέπει να τον δούμε μέσα από αυτές τις οπτικές για να μπορέσει η ιστορία να μας ωφελήσει.
Παναγιώτης Α Μελικιδης θεολόγος - Αρχάγγελος Ρόδου
#κειμενα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου