Στη συνείδηση των περισσότερων έχει ταυτιστεί ο Απόστολος Θωμάς με την απιστία. Έτσι το όνομά τού συνοδεύεται με το επίθετο "άπιστος".
Φυσικά και ο Απόστολος Θωμάς δεν ήταν άπιστος αλλά ολιγόπιστος, γιατί γνωρίζουμε καλά ότι η πίστη έχει διάφορους βαθμούς. Όταν λοιπόν ενίσχυσε την πίστη του, με την προσευχή, όταν δια της προσευχής ετοιμάστηκε, τότε του φανερώθηκε ο Αναστάς Χριστός μέσα στο Άκτιστο Φώς! Κατά συνέπεια αυτή η εμπειρία τον οδήγησε να φωνάξει "Ο Κύριος μου και ο Θεός μου"!
Το δεύτερο σημείο που συνήθως παρεξηγείται είναι ο λόγος του Χριστού "μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες". Πώς μπορεί να γίνει αυτό. Πώς μπορεί η πίστη να αποκοπεί από την εμπειρία. Πολύ εύστοχα μας το εξηγεί ο Γέροντας Εφραίμ ο Αριζονίτης. Ο Χριστός μακαρίζει αυτούς που δεν ζητάνε να τον δούνε με τα σωματικά μάτια, αλλά με τον οφθαλμό της ψυχής ο οποίος καθαρίζεται από τα πάθη μέσω τής άσκησης και της συμμετοχής στα μυστήρια της εκκλησίας. Έτσι μπορεί ο άνθρωπος να ορά τον πνευματικό κόσμο και να δει με αυτά τα καθαρά ψυχικά μάτια τον Αναστάντα Χριστό.
Το να ζητάμε να δούμε με τα σωματικά μάτια τον Αναστάντα Χριστό , ενώ λειτουργούν μέσα μας τα πάθη και η αμετανοησία, τότε ζητάμε απλώς να ικανοποιήσουμε την άρρωστη περιέργεια μας και τίποτε περισσότερο. Ακόμη και αν ο Χριστός ικανοποιούσε αυτή μας την περιέργεια το σίγουρο είναι ότι δεν θα άλλαζε η ζωή μας.
Η συνάντηση με τον Αναστάντα Χριστό, που είναι ουσιαστικά η βίωση του παραδείσου, προϋποθέτει τον αγώνα για την κάθαρση από τα πάθη και συνεχή προσανατολισμό στην εφαρμογή των ευαγγελικών εντολών και στην αδιάλειπτη προσευχή.
Χριστός Ανέστη
Παναγιώτης Α Μελικιδης θεολόγος, Αρχάγγελος Ρόδου
#κειμενα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου