- Γέροντα, όταν ο Προφήτης Δαβίδ έλεγε: "πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με",τι ζητούσε;
- Ο Δαβίδ ζητούσε από τον Θεό να του δώσει διοικητικό χάρισμα, επειδή είχε να κυβερνήσει ανθρώπους. Αλλά και κάθε άνθρωπος χρειάζεται "πνεύμα ηγεμονικό", γιατί έχει να κυβερνήσει τον εαυτό του, για να μην του κάνουν κουμάντο τα πάθη του.
Εγώ τα πάθη τα βλέπω σαν δυνάμεις της ψυχής. Ο Θεός δεν δίνει ελαττώματα αλλά δυνάμεις. Όταν όμως δεν αξιοποιούμε αυτές τις δυνάμεις για το καλό, έρχεται το ταγκαλάκι, τις εκμεταλλεύεται και γίνονται πάθη, και ύστερα γκρινιάζουμε και τα βάζουμε με τον Θεό. Ο θυμός λ.χ. δείχνει ότι η ψυχή έχει ανδρισμό, ο οποίος βοηθάει στην πνευματική ζωή. Κάποιος που δεν είναι θυμώδης και δεν έχει ανδρισμό, δεν μπορεί εύκολα να βάλει τον εαυτό του στη θέση του. Ο θυμώδης άνθρωπος αν αξιοποιήσει στην πνευματική ζωή τη δύναμη που έχει, είναι σαν τον γερό αυτοκίνητο που πιάνει την ευθεία και κανείς δεν το φτάνει. Αν όμως δεν την αξιοποιήσει και αφήσει ανεξέλεγκτο τον εαυτό του,μοιάζει με αυτοκίνητο που τρέχει με υπερβολική ταχύτητα σε ανώμαλο δρόμο και κάθε τόσο εκτροχιάζεται.
Ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίσει τις δυνάμεις που έχει και να τις στρέψει στο καλό. Έτσι θα φτάσει,με τη βοήθεια του Θεού, σε καλή πνευματική κατάσταση. Τον εγωισμό λ.χ. να τον στρέψει εναντίον του διαβόλου και να μην το βάζει κάτω,όταν πάει να τον πειράζει. Την τάση για φλυαρία να την αγιάζει καλλιεργώντας την ευχή (Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με). Δεν είναι καλύτερα να μιλάει με τον Χριστό και να αγιάζεται παρά να φλυαρεί και να αμαρτάνει; Ανάλογα δηλαδή με το πως θα χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος τις δυνάμεις της ψυχής,μπορεί να γίνει καλός ή κακός.
Αγ.Παϊσίου του Αγιορείτου Λόγοι, "Πάθη και Αρετές",το. Ε'
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου