Μαρτυρίες που διασώζει ο Δ. Σαλαμάγκας:
Ο 'Αγιος, τον έφερνε συχνά ο δρόμος να περνάει από την παλιά Γιαννιώτικη συνοικία στ' Πώλ, όπου καθόταν και κάποια Γεωργούλω. Καθώς αυτή, πολλά χρόνια αργότερα μετά το μαρτύριό του, κατέβαινε - υπέργηρη πια - για το σπίτι του Αγίου, στην επέτειο γιορτή του, ζούνε ακόμη συνοικιώτες της, που την άκουγαν να μονολογεί, σχεδόν να φωνάζει, καθώς σταυροκοπιόταν: "Άη Γιώργη μου, Μεγάλε μ' Άη Γιώργη, που σ' έβλεπα να περνάς λεβέντης μπροστά από το σπίτι μας! Μεγάλε μ' Άη Γιώργη, βοήθει μας!
Ο άρχων της πόλεως Νικόλαος Τζίνης, πήγε κρυφά με τον Σακελλάριο να επισκεφτούν τον Γεώργιο στην φυλακή. Εκεί του είπαν:
- Κοίταξε καλά, Γιώργη, μη γυρίσεις, γιατί θα μας τουρκέψουν όλους. Και ο Άγιος τους απάντησε:
- Φύγετε, μη σας ιδούν και σας βρει κανένας μπελάς. Έχετε γεια! . Καλή αντάμωση στον άλλο κόσμο! Μόνο να κοιτάξετε το παιδί μου.
Ενθύμηση Γιαννιώτη, αυτόπτη μάρτυρα, που διήγειται στα 1900, μνήμες της παιδικής του ηλικίας:
"Όταν εκρέμασαν τον Άγιον Γεώργιον εις το Κουρμανιό λεγόμενον εις τον Κιοσέν όπου στρέφομε και πηγαίνομεν προς την σκάλαν όπου πωλούν τα ψάρια, ήμουν ενταύθα εις το σχολείον, και εβγαίνοντας από το καθολικόν της Μητροπόλεως με έναν συμμαθητή μου επήγαμε να ιδούμε τον κρεμασμένον, αλλ' άμα τον είδα, μου ήλθε μια λιγοθυμία τρομερά, και μόλις έφθασα και επήγα εις το αντίκρυ μέρος και ακούμβησα εις ένα εργαστήριον, περισσότερον από μισή ώραν, αλλά κάθε βράδυ δεν ημπορούσα να κοιμηθώ, άμα εσφαλούσα τα μάτια, αμέσως έβλεπα τον Άγιον κρεμασμένον και υπόφερα εκ τούτου περισσότερον του μηνός, εκαθούμουν δε εις τα σπίτια του τζιούφα (πέρα του Ντβαν εφέντη), εις μίαν γυναίκαν και επήγαινα εις το σχολείον... Είδον τον Άγιον κρεμάμενον έχοντα ένα τσιοράπι μόνον (το άλλο κάποιος ευλαβής χριστιανός το αφαίρεσεν την νύκτα). Είχεν δε τα χείρας του και τα παλάμας αυτού, γυρισμένα προς τον ουρανόν ωσάν να επροσηύχετο"
Πηγη: Ευαγγέλου Μουτσίκα "Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ"
